ไดอารี่ที่รัก.... เด็กน้อย กับ ท่านนายก
posted on 13 Jul 2008 22:08 by nihil in Fiction
ไดอารี่ที่รัก
หลายต่อหลายครั้ง ฉันได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์เรื่องราวในแต่ละวันมาถ่ายทอดเป็นตัวอักษรลงบนตัวเธอ
ไดอารี่ที่รัก
ไม่ว่าเรื่องสุข ทุกข์โศกเศร้า เคล้าน้ำตา หัวเราะเริงร่า หรือแม้แต่เรื่องที่ฉันไม่รู้จะแบ่งปันกับใคร ก็มีเพียงเธอ
ไดอารี่ที่รัก
ที่ช่วยรับฟังรับรู้ และเป็นส่วนหนึ่งของการระบายเรื่องราวทั้งหมดของฉันโดยมิปริปากบ่น
ฉันรู้สึกว่าใครบางคนได้มีส่วนร่วมกับชีวิตของฉัน เรื่องราวของฉัน ฉันจึงมีความรู้สึกดีมากที่ได้แชร์หลายๆ เรื่องกับเธอ
ไดอารี่ที่รัก
ไดอารี่ที่รัก
ช่วงนี้ฉันมีเรื่องอยากจะมาบอกแบ่งปันกับเธอ
แต่ไหนแต่ไรมา ฉันได้เรียนรู้ประวัติบุคคลสำคัญและบุคคลที่ควรค่ายิ่งต่อการเคารพทั้งหลาย ทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่และล่วงลับดับขัณฑ์ไปแล้วมานักต่อนัก
คุณครูที่โรงเรียนฉันสอนว่า บุคคลหลายๆ คน เป็นตัวอย่าง เป็นแบบอย่างของผู้คนได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
บุคคลที่ดำรงตำแหน่งในระดับสูงของบ้านเมือง
เป็นผู้ใหญ่ที่ได้รับความรักจากคนทั้งประเทศ เป็นผู้นำประเทศ
และแน่นอน เป็นแบบอย่างของผู้คนในประเทศ และ เยาวชน เด็กนักเรียนตัวเล็กๆ อย่างฉัน
บุคคลที่ฉันกำลังพูดถึงนี้คือ
นายกรัฐมนตรี
ผู้นำของคนทั้งประเทศ
และ
แบบอย่างของคนในประเทศ
รวมถึงฉันด้วย
ไดอารี่ที่รัก
ฉันได้รับการสั่งสอนและเชื่อแบบนี้มา ฉันจึงพยายามยึดถือท่านนายกรัฐมนตรีเป็นแบบอย่าง เอาพฤติกรรม การกระทำ การพูดการจา ลักษณะนิสัย บุคลิกภาพต่างๆ ของท่านมาเป็นแบบอย่าง บทเรียนชีวิตของฉัน
ด้วยความเชื่อมั่นในคำครูว่า บุคคลระดับผู้นำประเทศต้องมีวุฒิภาวะ ความน่าเชื่อถือ และความดีงามควรค่าแก่การเป็นผู้นำประเทศได้อย่างเพียงพอ
แต่กระนั้นก็ดี
ไดอารี่ที่รักเอ๋ย
ฉันไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจเลย
ทำไมฉันถึงโดนดุ โดนว่า อยู่เสมอ จากการกระทำเช่นนี้
ไดอารี่ที่รัก
ฉันผิดหรือที่ไม่ตอบคำถาม และ จ้องหน้าผู้ถามกลับ ?
คุณครูที่รักของฉันชอบถามคำถามนักเรียนในชั้นเรียนอยู่เสมอ
ซึ่งถ้าฉันตอบได้ ฉันก็ตอบไป
แต่เวลาฉันตอบคำถามครูไม่ได้ หรือไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไร หากเป็นเมื่อก่อนฉันคงตอบว่าไม่ทราบไป
แต่ฉันลองเอาอย่างท่านนายกดู คือ เงียบไม่ตอบคำถาม และส่งสายตามองหน้าคุณครูด้วยตาที่ถมึนแบบที่ท่านนายกเคยทำกับสื่อ
ด้วยเข้าใจว่า นั่นเป็นกริยาที่สมควรพึงกระทำเวลาไม่อาจตอบคำถามได้ หรือไม่อยากตอบ
ฉันเชื่อว่าสิ่งนี้เป็นสิ่งที่ดี ฉันก็ทำแบบนี้กับคุณครูบ้าง
แต่ฉันไม่เข้าใจเลย
ไดอารี่ที่รัก
ทำไมฉันต้องถูกคุณครูว่าด้วยว่า ฉันไม่มีสำมาคาราวะ ส่งสายตามองหน้าหาเรื่องใส่คุณครู ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง
ซ้ำร้ายเมื่อฉันทำแบบนี้บ่อยๆ ก็ถุกเรียกผู้ปกครองมาตักเตือนเรื่องฉันด้วย
ฉันไม่เข้าใจเลย
ไดอารี่ที่รัก
ถ้าคนระดับนายกอันเป็นผู้นำประเทศยังกระทำเช่นนั้นให้เป็นแบบอย่างของเด็กและเยาวชนเช่นฉันได้
ทำไมฉันจะเอาอย่างท่านบ้างไม่ได้ ?
ไดอารี่ที่รัก
ฉันมีเรื่องที่ไม่เข้าใจอีกแล้ว
ฉันเข้าเรียนช้ากว่าคนอื่น จึงถือว่ามีอายุมากกว่าเพื่อนๆ ในชั้นเรียนเดียวกันอยู่บ้าง
มีครั้งหนึ่งฉันเถียงเรื่องรายงานกลุ่มกับเพื่อน เราไม่สามรถลงรอยหาข้อสรุปกันได้
ฉันไม่รู้จะทำอย่างไร ฉันจึงทำตามอย่างที่ท่านนายกทำ
คือใช้คำกล่าวอ้างว่า “ผมเกิดก่อนคุณ” “สมัยนั้นคุณยังไม่เกิดเลย”
ด้วยความเชื่อว่านี่เป็นเหตุผลที่ควรทำเวลาต้องเถียงกับคนที่อายุน้อยกว่า
แต่ฉันกลับถูกคนอื่นๆ ต่อว่า ไม่พอใจใส่
และซ้ำร้าย
ไดอารี่ที่รัก
เมื่อฉันไปใช้วิธีนี้เยอะๆ กับคนอื่น กลับเป็นที่รังกียจของเพื่อนๆ มากเสียกว่า
ฉันไม่เข้าใจเลย
ไดอารี่ที่รัก
ถ้าคนระดับนายกอันเป็นผู้นำประเทศยังใช้คำกล่าวเช่นนั้นให้เป็นแบบอย่างของเด็กและเยาวชนเช่นฉันได้
ทำไมฉันจะเอาอย่างท่านบ้างไม่ได้ ?
ไดอารี่ที่รัก
ภาษาเป็นสิ่งที่ฉันต้องใช้พูดกับคนอื่นๆ ทั่วไปอยู่เรื่อยไปทุกวัน
และฉันก็คิดอีกว่า การที่เราจะใช้ภาษาอะไรออกมาอย่างไรนั้น ถ้าหากเราพูดตามบุคคลอันเป็นที่น่าเคารพ
ก็ย่อมเป็นการดี เป็นการใช้ภาษาที่ถูกต้อง
ไดอารี่ที่รัก
เป็นอีกครั้งที่ฉันเอาท่านนายกเป็นแบบอย่าง ใช้ภาษาแบบที่ท่านพูด ด้วยความเชื่อว่าเป็นภาษาที่ถุกต้อง เป็นภาษาทีสุภาพ และถูกต้องเหมาะสมตามหลักภาษาไทย
ฉันไม่เข้าใจเลย
ไดอารี่ที่รัก
ฉันใช้คำว่า กูๆ มึงๆ อะไรวะ ห่า เหว ระยำ อะไรพูดกับคุณครู
อย่างล่าสุด คุณครูถามฉันบางอย่าง แต่ฉันไม่ทันได้ยิน
ฉันเลยพูดถามคุณครูอย่างสุภาพตามอย่างท่านนายกไปว่า
“เมื่อกี้มึงถามห่าอะไรกับกูวะ”
ฉันไม่เข้าใจเลย
ทำไม ฉันถึงถูกคุณครูด่ากลับ
และแน่นอน
เป็นอีกครั้งที่ฉันถุกเชิญผู้ปกครองมาว่ากล่าวตักเตือน
แน่นอน ฉันยังใช้คำว่า ห่า เหว ระยำ อะไรอีกหลายต่อหลายครั้งเวลาพูดกับคนอื่นๆ โดยเฉพาะคุณครู คุณพ่อคุณแม่ ที่ไม่พอใจทุกครั้งที่ฉันพูดแบบนี้
ฉันพยายามอธิบายตามอย่างท่านนายกว่า คำเหล่านี้ถ้าเป็นภาษาอังกฤษ ก็เป็น I I you you ธรรมดา
ทำไมต้องมาตำหนิ ดุด่าว่าฉันด้วย
ฉันไม่เข้าใจเลย
ไดอารี่ที่รัก
ถ้าคนระดับนายกอันเป็นผู้นำประเทศยังใช้ภาษาแบบนั้นให้เป็นแบบอย่างของเด็กและเยาวชนเช่นฉันได้
ทำไมฉันจะเอาอย่างท่านบ้างไม่ได้ ?
ไดอารี่ที่รัก
ฉันเป็นคนหนึ่งที่ชอบความเป็นส่วนตัว ไม่ชอบให้ใครมาซอกแซกถามเรื่องส่วนตัวของฉันเสียเท่าไหร่นัก
เมื่อครั้งก่อนนั้น ฉันไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไรให้คนที่ฉันไม่ชอบ มาถามเรื่องส่วนตัวของฉัน
แต่วันนี้ฉันรู้แล้ว
ใช่หละ ฉันเอาอย่างท่านนายกอีกแล้ว
ฉันคิดว่านั่นเป็นวิธีที่ถูกต้องในการบอกปัด ไม่ตอบ ในเรื่องส่วนตัวของฉัน
วันก่อนฉันทำการบ้านไม่เสร็จ
ฉันโดนคุณครูต่อว่า และ ถามมาว่า
“ตลอดอาทิตย์นี้มัวทำอะไรอยู่ ถึงทำการบ้านไม่เสร็จ ?”
ฉันไม่อยากบอกคุณครูว่าฉันไปทำอะไรมา
ฉันจึงย้อยถามคุณครุกลับแบบท่านนายกว่า
“เมื่อคืนครูไปเสพเทถุนกับใครมา ?”
แน่นอน
ไดอารี่ที่รัก
ผู้ปกครองฉันถูกเชิญมาอีกแล้ว
…………….
ฉันไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจเลย
ฉันไม่เข้าใจเลย
ไดอารี่ที่รัก
ถ้าคนระดับนายกอันเป็นผู้นำประเทศยังใช้วิธีถามกลับในเรื่องที่ไม่อยากตอบเช่นนั้นให้เป็นแบบอย่างของเด็กและเยาวชนเช่นฉันได้
ทำไมฉันจะเอาอย่างท่านบ้างไม่ได้ ?
ไดอารี่ที่รัก
การปฐมนิเทศ
การเชิญวิทยากรมาบรรยาย
การบรรยายเนื้อหาวิชาเรียน
การสอบ
และ
อะไรต่อมิอะไรที่ต้องให้นักเรียนมานั่งรวมในห้องประชุม
นั่ง และ ฟัง ไปอย่างเดียวนั้น เป็นอะไรที่น่าเบื่อมากสำหรับฉัน
หากฉันนั่งคุย หรือ นั่งหลับ ฉันมักถูกตำหนิบ่อยๆ
ว่าเป็นสิ่งไม่ถูกต้อง
ครั้นจะให้นั่งเฉยๆ หลายชั่วโมง ฉันก็เบื่อแสนที่จะเบื่อ
ใช่แล้ว
ฉันหากิจกรรมทำแบบท่านนายกดีกว่า
ท่านนายกเวลาท่านเบื่อๆ ในระหว่างประชุมสภา ท่านยังพับนกได้เลย
แน่นอน ฉันเอาอย่างท่านดู
คือ
ฉีกกระดาษในสมุดออกมาและเริ่มลงมือพับทุกครั้งที่มีการประชุมหรือบรรยายที่น่าเบื่อ
ฉันสนุกมาก รู้สึกเวลาไหลผ่านไปเร็ว
ผู้บรรยายหรือวิทยากรจะพูดอะไรฉันไม่สนใจหรอก
เพราะสมาธิทั้งหมดของฉันไปจดจ่ออยู่กับการพับนก เติมตา หาฐานตั้ง ให้กับนกกระดาษของฉัน
และแน่นอนไดอารี่ที่รัก
นกกระดาษถุกคุณครูริบไป ด้วยเหตุผลว่า ไม่ยอมเคารพสถานที่ ไม่เคารพวิทยากร ผู้บรรยาย
และสารพัดเหตุผลที่คุณครูจะยกมาตำหนิฉัน
ซึ่ง แน่นอน ไดอารี่ที่รัก
ฉันลองทำสายตาแบบที่ท่านนายกมองหน้าสื่อไปอีกเช่นเคย
และนั่นก็ทำให้ทุกอย่างเลวร้ายลง
พร้อมกับความไม่เข้าใจของฉัน
ไดอารี่ที่รัก
ฉันไม่เข้าใจเลย
ไดอารี่ที่รัก
ถ้าคนระดับนายกอันเป็นผู้นำประเทศยังกระทำสิ่งนั้นในการประชุมสภาให้เป็นแบบอย่างของเด็กและเยาวชนเช่นฉันได้
ทำไมฉันจะเอาอย่างท่านบ้างไม่ได้ ?
ไดอารี่ที่รัก
ยังมีอีกหลายอย่างที่ฉันทำโดยเอาท่านนายกมาเป็นแบบอย่าง
อย่างเช่น การท้าสาบาน การอ้างว่าไม่มีกฎหมายบังคับให้นักเรียนต้องมีสัมมาคารวะต่อครู การอ้างว่าไม่มีกฎหมายบังคับให้เด็กต้องพูดสุภาพกับผู้ใหญ่ การสบถคำต่างๆ หรือแม้แต่การอ้างว่าที่ฉันสอบตกเพราะมีขบวนการจ้องทำลายล้างฉัน แกล้งให้คะแนนฉันน้อยจนฉันสอบตก
ฉันไม่เข้าใจเลย
ไดอารี่ที่รัก
ฉันไม่เข้าใจเลย
ถ้าคนระดับนายกอันเป็นผู้นำประเทศยังกระทำการทั้งหมดสิ่งสารพันเหล่านั้นให้เป็นแบบอย่างของเด็กและเยาวชนเช่นฉันได้
ทำไมฉันจะเอาอย่างท่านบ้างไม่ได้ ?
ทำไมฉันจะเอาอย่างท่านบ้างไม่ได้ ?
ทำไมฉันจะเอาอย่างท่านบ้างไม่ได้ ?
ทำไมฉันจะเอาอย่างท่านบ้างไม่ได้ ?
ไดอารี่ที่รัก
พรุ่งนี้ รายการ สนทนาประสาXXX ของท่านนายกก็จะมาอีกแล้ว
ฉันหวังว่าฉันจะได้คำพูดดีๆ แบบอย่างดีๆ จากท่านนายกมาใช้อีก
และหวังว่าคราวนี้ฉันคงจะเลียนแบบท่านได้เหมือนทุกอย่างไม่ให้ใครตำหนิได้อีกแล้ว
ไดอารี่ที่รัก
ฉันหวังว่ามันจะเป็นเช่นนี้
และหวังว่าทุกคนน่าทำตามฉัน คือ เลียนแบบพฤติกรรมดีๆ ของท่านผู้นำประเทศ
แบบอย่างของเด็กเยาวชนเยี่ยงฉัน
นะ
ไดอารี่ที่รัก………..
หลายต่อหลายครั้ง ฉันได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์เรื่องราวในแต่ละวันมาถ่ายทอดเป็นตัวอักษรลงบนตัวเธอ
ไดอารี่ที่รัก
ไม่ว่าเรื่องสุข ทุกข์โศกเศร้า เคล้าน้ำตา หัวเราะเริงร่า หรือแม้แต่เรื่องที่ฉันไม่รู้จะแบ่งปันกับใคร ก็มีเพียงเธอ
ไดอารี่ที่รัก
ที่ช่วยรับฟังรับรู้ และเป็นส่วนหนึ่งของการระบายเรื่องราวทั้งหมดของฉันโดยมิปริปากบ่น
ฉันรู้สึกว่าใครบางคนได้มีส่วนร่วมกับชีวิตของฉัน เรื่องราวของฉัน ฉันจึงมีความรู้สึกดีมากที่ได้แชร์หลายๆ เรื่องกับเธอ
ไดอารี่ที่รัก
ไดอารี่ที่รัก
ช่วงนี้ฉันมีเรื่องอยากจะมาบอกแบ่งปันกับเธอ
แต่ไหนแต่ไรมา ฉันได้เรียนรู้ประวัติบุคคลสำคัญและบุคคลที่ควรค่ายิ่งต่อการเคารพทั้งหลาย ทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่และล่วงลับดับขัณฑ์ไปแล้วมานักต่อนัก
คุณครูที่โรงเรียนฉันสอนว่า บุคคลหลายๆ คน เป็นตัวอย่าง เป็นแบบอย่างของผู้คนได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
บุคคลที่ดำรงตำแหน่งในระดับสูงของบ้านเมือง
เป็นผู้ใหญ่ที่ได้รับความรักจากคนทั้งประเทศ เป็นผู้นำประเทศ
และแน่นอน เป็นแบบอย่างของผู้คนในประเทศ และ เยาวชน เด็กนักเรียนตัวเล็กๆ อย่างฉัน
บุคคลที่ฉันกำลังพูดถึงนี้คือ
นายกรัฐมนตรี
ผู้นำของคนทั้งประเทศ
และ
แบบอย่างของคนในประเทศ
รวมถึงฉันด้วย
ไดอารี่ที่รัก
ฉันได้รับการสั่งสอนและเชื่อแบบนี้มา ฉันจึงพยายามยึดถือท่านนายกรัฐมนตรีเป็นแบบอย่าง เอาพฤติกรรม การกระทำ การพูดการจา ลักษณะนิสัย บุคลิกภาพต่างๆ ของท่านมาเป็นแบบอย่าง บทเรียนชีวิตของฉัน
ด้วยความเชื่อมั่นในคำครูว่า บุคคลระดับผู้นำประเทศต้องมีวุฒิภาวะ ความน่าเชื่อถือ และความดีงามควรค่าแก่การเป็นผู้นำประเทศได้อย่างเพียงพอ
แต่กระนั้นก็ดี
ไดอารี่ที่รักเอ๋ย
ฉันไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจเลย
ทำไมฉันถึงโดนดุ โดนว่า อยู่เสมอ จากการกระทำเช่นนี้
ไดอารี่ที่รัก
ฉันผิดหรือที่ไม่ตอบคำถาม และ จ้องหน้าผู้ถามกลับ ?
คุณครูที่รักของฉันชอบถามคำถามนักเรียนในชั้นเรียนอยู่เสมอ
ซึ่งถ้าฉันตอบได้ ฉันก็ตอบไป
แต่เวลาฉันตอบคำถามครูไม่ได้ หรือไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไร หากเป็นเมื่อก่อนฉันคงตอบว่าไม่ทราบไป
แต่ฉันลองเอาอย่างท่านนายกดู คือ เงียบไม่ตอบคำถาม และส่งสายตามองหน้าคุณครูด้วยตาที่ถมึนแบบที่ท่านนายกเคยทำกับสื่อ
ด้วยเข้าใจว่า นั่นเป็นกริยาที่สมควรพึงกระทำเวลาไม่อาจตอบคำถามได้ หรือไม่อยากตอบ
ฉันเชื่อว่าสิ่งนี้เป็นสิ่งที่ดี ฉันก็ทำแบบนี้กับคุณครูบ้าง
แต่ฉันไม่เข้าใจเลย
ไดอารี่ที่รัก
ทำไมฉันต้องถูกคุณครูว่าด้วยว่า ฉันไม่มีสำมาคาราวะ ส่งสายตามองหน้าหาเรื่องใส่คุณครู ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง
ซ้ำร้ายเมื่อฉันทำแบบนี้บ่อยๆ ก็ถุกเรียกผู้ปกครองมาตักเตือนเรื่องฉันด้วย
ฉันไม่เข้าใจเลย
ไดอารี่ที่รัก
ถ้าคนระดับนายกอันเป็นผู้นำประเทศยังกระทำเช่นนั้นให้เป็นแบบอย่างของเด็กและเยาวชนเช่นฉันได้
ทำไมฉันจะเอาอย่างท่านบ้างไม่ได้ ?
ไดอารี่ที่รัก
ฉันมีเรื่องที่ไม่เข้าใจอีกแล้ว
ฉันเข้าเรียนช้ากว่าคนอื่น จึงถือว่ามีอายุมากกว่าเพื่อนๆ ในชั้นเรียนเดียวกันอยู่บ้าง
มีครั้งหนึ่งฉันเถียงเรื่องรายงานกลุ่มกับเพื่อน เราไม่สามรถลงรอยหาข้อสรุปกันได้
ฉันไม่รู้จะทำอย่างไร ฉันจึงทำตามอย่างที่ท่านนายกทำ
คือใช้คำกล่าวอ้างว่า “ผมเกิดก่อนคุณ” “สมัยนั้นคุณยังไม่เกิดเลย”
ด้วยความเชื่อว่านี่เป็นเหตุผลที่ควรทำเวลาต้องเถียงกับคนที่อายุน้อยกว่า
แต่ฉันกลับถูกคนอื่นๆ ต่อว่า ไม่พอใจใส่
และซ้ำร้าย
ไดอารี่ที่รัก
เมื่อฉันไปใช้วิธีนี้เยอะๆ กับคนอื่น กลับเป็นที่รังกียจของเพื่อนๆ มากเสียกว่า
ฉันไม่เข้าใจเลย
ไดอารี่ที่รัก
ถ้าคนระดับนายกอันเป็นผู้นำประเทศยังใช้คำกล่าวเช่นนั้นให้เป็นแบบอย่างของเด็กและเยาวชนเช่นฉันได้
ทำไมฉันจะเอาอย่างท่านบ้างไม่ได้ ?
ไดอารี่ที่รัก
ภาษาเป็นสิ่งที่ฉันต้องใช้พูดกับคนอื่นๆ ทั่วไปอยู่เรื่อยไปทุกวัน
และฉันก็คิดอีกว่า การที่เราจะใช้ภาษาอะไรออกมาอย่างไรนั้น ถ้าหากเราพูดตามบุคคลอันเป็นที่น่าเคารพ
ก็ย่อมเป็นการดี เป็นการใช้ภาษาที่ถูกต้อง
ไดอารี่ที่รัก
เป็นอีกครั้งที่ฉันเอาท่านนายกเป็นแบบอย่าง ใช้ภาษาแบบที่ท่านพูด ด้วยความเชื่อว่าเป็นภาษาที่ถุกต้อง เป็นภาษาทีสุภาพ และถูกต้องเหมาะสมตามหลักภาษาไทย
ฉันไม่เข้าใจเลย
ไดอารี่ที่รัก
ฉันใช้คำว่า กูๆ มึงๆ อะไรวะ ห่า เหว ระยำ อะไรพูดกับคุณครู
อย่างล่าสุด คุณครูถามฉันบางอย่าง แต่ฉันไม่ทันได้ยิน
ฉันเลยพูดถามคุณครูอย่างสุภาพตามอย่างท่านนายกไปว่า
“เมื่อกี้มึงถามห่าอะไรกับกูวะ”
ฉันไม่เข้าใจเลย
ทำไม ฉันถึงถูกคุณครูด่ากลับ
และแน่นอน
เป็นอีกครั้งที่ฉันถุกเชิญผู้ปกครองมาว่ากล่าวตักเตือน
แน่นอน ฉันยังใช้คำว่า ห่า เหว ระยำ อะไรอีกหลายต่อหลายครั้งเวลาพูดกับคนอื่นๆ โดยเฉพาะคุณครู คุณพ่อคุณแม่ ที่ไม่พอใจทุกครั้งที่ฉันพูดแบบนี้
ฉันพยายามอธิบายตามอย่างท่านนายกว่า คำเหล่านี้ถ้าเป็นภาษาอังกฤษ ก็เป็น I I you you ธรรมดา
ทำไมต้องมาตำหนิ ดุด่าว่าฉันด้วย
ฉันไม่เข้าใจเลย
ไดอารี่ที่รัก
ถ้าคนระดับนายกอันเป็นผู้นำประเทศยังใช้ภาษาแบบนั้นให้เป็นแบบอย่างของเด็กและเยาวชนเช่นฉันได้
ทำไมฉันจะเอาอย่างท่านบ้างไม่ได้ ?
ไดอารี่ที่รัก
ฉันเป็นคนหนึ่งที่ชอบความเป็นส่วนตัว ไม่ชอบให้ใครมาซอกแซกถามเรื่องส่วนตัวของฉันเสียเท่าไหร่นัก
เมื่อครั้งก่อนนั้น ฉันไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไรให้คนที่ฉันไม่ชอบ มาถามเรื่องส่วนตัวของฉัน
แต่วันนี้ฉันรู้แล้ว
ใช่หละ ฉันเอาอย่างท่านนายกอีกแล้ว
ฉันคิดว่านั่นเป็นวิธีที่ถูกต้องในการบอกปัด ไม่ตอบ ในเรื่องส่วนตัวของฉัน
วันก่อนฉันทำการบ้านไม่เสร็จ
ฉันโดนคุณครูต่อว่า และ ถามมาว่า
“ตลอดอาทิตย์นี้มัวทำอะไรอยู่ ถึงทำการบ้านไม่เสร็จ ?”
ฉันไม่อยากบอกคุณครูว่าฉันไปทำอะไรมา
ฉันจึงย้อยถามคุณครุกลับแบบท่านนายกว่า
“เมื่อคืนครูไปเสพเทถุนกับใครมา ?”
แน่นอน
ไดอารี่ที่รัก
ผู้ปกครองฉันถูกเชิญมาอีกแล้ว
…………….
ฉันไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจเลย
ฉันไม่เข้าใจเลย
ไดอารี่ที่รัก
ถ้าคนระดับนายกอันเป็นผู้นำประเทศยังใช้วิธีถามกลับในเรื่องที่ไม่อยากตอบเช่นนั้นให้เป็นแบบอย่างของเด็กและเยาวชนเช่นฉันได้
ทำไมฉันจะเอาอย่างท่านบ้างไม่ได้ ?
ไดอารี่ที่รัก
การปฐมนิเทศ
การเชิญวิทยากรมาบรรยาย
การบรรยายเนื้อหาวิชาเรียน
การสอบ
และ
อะไรต่อมิอะไรที่ต้องให้นักเรียนมานั่งรวมในห้องประชุม
นั่ง และ ฟัง ไปอย่างเดียวนั้น เป็นอะไรที่น่าเบื่อมากสำหรับฉัน
หากฉันนั่งคุย หรือ นั่งหลับ ฉันมักถูกตำหนิบ่อยๆ
ว่าเป็นสิ่งไม่ถูกต้อง
ครั้นจะให้นั่งเฉยๆ หลายชั่วโมง ฉันก็เบื่อแสนที่จะเบื่อ
ใช่แล้ว
ฉันหากิจกรรมทำแบบท่านนายกดีกว่า
ท่านนายกเวลาท่านเบื่อๆ ในระหว่างประชุมสภา ท่านยังพับนกได้เลย
แน่นอน ฉันเอาอย่างท่านดู
คือ
ฉีกกระดาษในสมุดออกมาและเริ่มลงมือพับทุกครั้งที่มีการประชุมหรือบรรยายที่น่าเบื่อ
ฉันสนุกมาก รู้สึกเวลาไหลผ่านไปเร็ว
ผู้บรรยายหรือวิทยากรจะพูดอะไรฉันไม่สนใจหรอก
เพราะสมาธิทั้งหมดของฉันไปจดจ่ออยู่กับการพับนก เติมตา หาฐานตั้ง ให้กับนกกระดาษของฉัน
และแน่นอนไดอารี่ที่รัก
นกกระดาษถุกคุณครูริบไป ด้วยเหตุผลว่า ไม่ยอมเคารพสถานที่ ไม่เคารพวิทยากร ผู้บรรยาย
และสารพัดเหตุผลที่คุณครูจะยกมาตำหนิฉัน
ซึ่ง แน่นอน ไดอารี่ที่รัก
ฉันลองทำสายตาแบบที่ท่านนายกมองหน้าสื่อไปอีกเช่นเคย
และนั่นก็ทำให้ทุกอย่างเลวร้ายลง
พร้อมกับความไม่เข้าใจของฉัน
ไดอารี่ที่รัก
ฉันไม่เข้าใจเลย
ไดอารี่ที่รัก
ถ้าคนระดับนายกอันเป็นผู้นำประเทศยังกระทำสิ่งนั้นในการประชุมสภาให้เป็นแบบอย่างของเด็กและเยาวชนเช่นฉันได้
ทำไมฉันจะเอาอย่างท่านบ้างไม่ได้ ?
ไดอารี่ที่รัก
ยังมีอีกหลายอย่างที่ฉันทำโดยเอาท่านนายกมาเป็นแบบอย่าง
อย่างเช่น การท้าสาบาน การอ้างว่าไม่มีกฎหมายบังคับให้นักเรียนต้องมีสัมมาคารวะต่อครู การอ้างว่าไม่มีกฎหมายบังคับให้เด็กต้องพูดสุภาพกับผู้ใหญ่ การสบถคำต่างๆ หรือแม้แต่การอ้างว่าที่ฉันสอบตกเพราะมีขบวนการจ้องทำลายล้างฉัน แกล้งให้คะแนนฉันน้อยจนฉันสอบตก
ฉันไม่เข้าใจเลย
ไดอารี่ที่รัก
ฉันไม่เข้าใจเลย
ถ้าคนระดับนายกอันเป็นผู้นำประเทศยังกระทำการทั้งหมดสิ่งสารพันเหล่านั้นให้เป็นแบบอย่างของเด็กและเยาวชนเช่นฉันได้
ทำไมฉันจะเอาอย่างท่านบ้างไม่ได้ ?
ทำไมฉันจะเอาอย่างท่านบ้างไม่ได้ ?
ทำไมฉันจะเอาอย่างท่านบ้างไม่ได้ ?
ทำไมฉันจะเอาอย่างท่านบ้างไม่ได้ ?
ไดอารี่ที่รัก
พรุ่งนี้ รายการ สนทนาประสาXXX ของท่านนายกก็จะมาอีกแล้ว
ฉันหวังว่าฉันจะได้คำพูดดีๆ แบบอย่างดีๆ จากท่านนายกมาใช้อีก
และหวังว่าคราวนี้ฉันคงจะเลียนแบบท่านได้เหมือนทุกอย่างไม่ให้ใครตำหนิได้อีกแล้ว
ไดอารี่ที่รัก
ฉันหวังว่ามันจะเป็นเช่นนี้
และหวังว่าทุกคนน่าทำตามฉัน คือ เลียนแบบพฤติกรรมดีๆ ของท่านผู้นำประเทศ
แบบอย่างของเด็กเยาวชนเยี่ยงฉัน
นะ
ไดอารี่ที่รัก………..
Tags: diary, fiction, parody, politic, prime minister, queer, samark, นายก, เควี่ย42 Comments
ได้แต่ทำใจ
ถ้าเลือกแบบอย่างแบบผิด ๆ น่าสงสารอนาคตของชาติค่ะ
#1 By iamkzie on 2008-07-13 22:15